komedia hiszpańska
 
Encyklopedia PWN
komedia hiszpańska, comedia,
nar. dramat hiszp., wykształcony XVI–XVII w.;
łączył żywiołowy komizm z tragizmem i pierwiastkiem lirycznym, zacierając różnice międzygatunkowe; często wprowadzał typy i motywy lud., służył przede wszystkim zabawieniu widza i podniesieniu jego ogólnej kultury; gł. odmiany: komedia „płaszcza i szpady” (comedia de capa y espada), komedia charakterów (comedia de caracter), komedia intrygi (comedia de enredo), komedia satyryczna (comedia de figurón); k.h. zwykle dzieliły się na 3 części, zw. dniami (jornadas); podstawy teoret. gatunku sformułował Lope de Vega w napisanej wierszem rozprawie Arte nuevo de hacer comedias en este tiempo (1609), uważanej za manifest teatru oswobodzonego od klas. reguł; oprócz niego gł. autorami k.h. byli: Tirso de Molina, J. Ruiz de Alarcón, G. de Castro, F. de Rojas Zorrilla, A. Moreto i P. Calderón de la Barca.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia