kliniec
 
Encyklopedia PWN
kliniec,
arch. ociosany kamień lub cegła o kształcie klinowym, stanowiący element konstrukcyjny łuku i sklepienia;
środkowe klińce łuku w niektórych typach archiwolt i sklepień nazywa się zwornikami; klińce znalazły szerokie zastosowanie w architekturze starożytnego Rzymu, były często stosowane w średniowieczu; w architekturze nowożytnej klińce są ukryte zazwyczaj pod tynkiem lub występują klińce pozorne (dekoracyjne) wykonane w tynku.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia