klif
 
Encyklopedia PWN
klif
[ang.],
faleza,
urwisko brzegu mor. lub jeziornego;
powstaje w wyniku niszczenia wysokiego brzegu przez falowanie i ustawicznie przemieszczany przez nie luźny materiał skalny (abrazja); fale podcinają brzeg, co prowadzi do tworzenia się w nim zagłębienia, zw. niszą abrazyjną lub podciosem brzegowym; w miarę pogłębiania się niszy następuje obrywanie się coraz wyższych partii brzegu i powstawanie stromego urwiska, u którego podstawy rozwija się słabo pochylona w kierunku morza powierzchnia, zw. platformą abrazyjną; w ten sposób k. stale się cofa (k. żywy), aż do momentu, w którym znajdzie się poza zasięgiem fali przybojowej (k. martwy); wybrzeża klifowe występują np. w Irlandii, Wielkiej Brytanii i RPA; w Polsce k. znajdują się m.in. w Międzyzdrojach, Jastrzębiej Górze, Orłowie.
Ilustracje
Klifowe wybrzeże nad Oceanem Spokojnym w pobliżu Antofagasty, oddzielony od lądu łuk skalny zwany La Portada (Chile)fot. T. Kniołek/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia