katatymia
 
Encyklopedia PWN
katatymia
[gr.],
med. objaw zaburzeń psychicznych;
zniekształcenie lub powstawanie różnych przeżyć (np. spostrzeżeń, myśli, wspomnień) pod wpływem silnych nastawień i oczekiwań uczuciowych; życzeniowy charakter przeżyć pozostaje zwykle poza świadomością chorego, niekiedy traci on zdolność do ich kryt. oceny (katatymiczne omamy, urojenia); typowe dla zaburzeń psychogennych, mniej jaskrawe przykłady katatymii są pospolite u osób zdrowych.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia