kangurowate
 
Encyklopedia PWN
wys. w kłębie w pozycji siedzącej 0,5–2 m, masa do 90 kg; kończyny przednie 5-palczaste i b. małe, tylne — potężne, często 4-palczaste (IV palec zakończony kopytkowatym pazurem), proporcjonalnie do nich silnie rozwinięta część lędźwiowa tułowia; ogon podporowy — długi, gruby u nasady; ciąża trwa 27–40 dni, młode rodzą się w b. wczesnym stadium rozwojowym (dł. 3 cm), dalszy rozwój (7–8 mies.) przechodzą w torbie matki, przyczepione do sutka; kangurowate poruszają się skokami (do 10 m; prędkość do 48 km/h); roślinożerne; zamieszkują Australię i sąsiednie wyspy, w ogrodach zool. często hoduje się walabię Benetta, Protemnodon rufogrisea, ze wschodniej i południowo-wschodniej Australii i Tasmanii; do największych należą: kangur rudy, Macropus rufus, kangur olbrzymi, Macropus canguru, wysokość do 2 m; łowione dla cennych skór stają się coraz rzadsze.
Ilustracje
Kangur olbrzymi (Macropus giganteus)fot. P. Gajek/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia