fenus
 
Encyklopedia PWN
fenus
[łac. foenus ‘procenty’],
w prawie rzym. odsetki płacone przez dłużnika wierzycielowi od udzielonej pożyczki;
praktyka pobierania wygórowanych odsetek była w Rzymie bardzo rozpowszechniona; wysokość dopuszczalnych odsetek zmieniała się, ale próby ograniczenia lichwy wprowadziła dopiero ustawa prawo dwunastu tablic, która przewidywała odsetki stanowiące rocznie 1/12 część pożyczonej sumy; inaczej była traktowana pożyczka w handlu i transporcie mor. (foenus nauticum); dłużnik był zobowiązany do zwrotu pożyczki mor. jedynie w przypadku powrotu okrętu do portu przeznaczenia, dlatego wierzyciel mógł zastrzec sobie, w zamian za duże ryzyko, płacenie wysokich odsetek; 528 ces. Justynian I po raz pierwszy wprowadził ograniczenie pożyczki mor., określając jej górną granicę na 12%.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia