eksterytorialność
 
Encyklopedia PWN
eksterytorialność, zakrajowość,
wyłączenie spod jurysdykcji (władzy sądowej) danego państwa pewnych osób reprezentujących inne państwo (np. prezydent, premier, minister — zwłaszcza spraw zagranicznych, przedstawiciel dyplomatyczny, przedstawiciel sił zbrojnych) i korzystających z udzielonych im przywilejów i immunitetów lub rzeczy (np. pomieszczeń placówek dyplomatycznych, okrętów wojennych).
koncepcja eksterytorialności pojawiła się w  XVII w. (H. Grotius), początkowo pojmowana dosłownie, obecnie oznacza sumę przywilejów i immunitetów udzielanych przez państwo niektórym osobom.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia