early English
 
Encyklopedia
early English
[ə̣:rli ı̣ŋglısz; ang.],
termin używany na określenie wczesnej fazy gotyku ang.;
wg periodyzacji T. Rickmanna, który podzielił ang. architekturę średniow. na 4 fazy (anglo-normandzka, early English, decorated style i perpendicular style); early English rozwijał się od końca XII w. (rozpoczęcie budowy katedr w Wells ok. 1180 i Lincoln 1192) do połowy XIII w.; charakteryzuje go zastosowanie sklepień żebrowych i łuków ostrych w strukturze budowli oraz dekoracji wyraźnie jeszcze nawiązujących do tradycji sztuki rom., silne podkreślenie linii horyzontalnych, „addycyjny” sposób kształtowania wnętrza, proste zamknięcie chóru, oszczędność detalu.
Ilustracje
Wells, katedra pw. Św. Andrzeja (Wielka Brytania) fot. A. Pieńkos/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia