dalia
 
Encyklopedia PWN
dalia, georginia, Dahlia,
rodzaj z rodziny astrowatych (złożonych);
15 gat. bylin pochodzących z Meksyku; korzenie bulwiasto zgrubiałe, tworzące tzw. karpę; łodyga wzniesiona, rozgałęziona, wewnątrz pusta; liście pierzastodzielne, ząbkowane; koszyczki kwiatowe osadzone na szypułkach w kątach liści, o różnobarwnych kwiatach języczkowatych; są uprawiane jako rośliny ozdobne (na kwiaty cięte, do obsadzania kwietników), np. dalie ogrodowe, pochodzące gł. od dalii zmiennej, D. pinnata; różnią się m.in. wypełnieniem koszyczków kwiatowych (pojedyncze, półpełne i pełne), ich budową (dalie kołnierzykowate, anemonowe, dekoracyjne — wielko-, średnio- i drobnokwiatowe, kaktusowe, łyżeczkowate i pomponowe), wysokością (karłowe, zwykłe, półwysokie i wysokie). Dalie ogrodowe rozmnaża się przez podział karp lub sadzonki pędowe, a odmiany o cechach ustalonych — przez wysiew nasion; po pierwszych przymrozkach karpy dalii należy wykopać i przez zimę przechować w pomieszczeniu zabezpieczonym od mrozu.
Ilustracje
Dalia ogrodowa, odmiana o kwiatach kaktusowych fot. M. Kosińska/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia