bonsai
 
Encyklopedia PWN
bonsai
[jap.] Wymowa,
sposób uprawy roślin, gł. drzewiastych, w pojemnikach, uważany za sztukę piękną zbliżoną do rzeźby, a także rośliny w ten sposób uprawiane;
bonsai (chiń. penjing) wywodzi się z Chin, skąd przez Koreę, dotarło do Japonii, następnie do Ameryki Północnej i Europy; miniaturyzację roślin uzyskuje się przez stosowanie różnych technik skarlania i formowania roślin (m.in. przycinanie pędów i korzeni, wiązanie drutem, stosowanie regulatorów wzrostu), zgodnie z przyjętymi zasadami kompozycji i proporcji; materiałem roślinnym są karłowate, wolno rosnące okazy drzew iglastych i liściastych, np. sosny górskiej, jałowców, klonów, jabłoni i wiśni ozdobnych.
Bibliografia
A. PŁOCHOCKI Bonsai, Warszawa 1990.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia