bonifratrzy
 
Encyklopedia PWN
bonifratrzy
[łac., ‘dobrzy bracia’],
Zakon Szpitalny Świętego Jana Bożego, łac. Ordo Hospitalarius sancti Joannis de Deo (OH),
zakon z regułą św. Augustyna; zgromadzenie zakonne bonifratrów zostało założone 1540 w Grenadzie przez św. Jana Bożego i zatwierdzone 1571 przez papieża Piusa V;
od 1586 zakon; zakonnicy składają dodatkowy ślub służenia chorym; zajmują się prowadzeniem aptek, szpitali i domów opieki, specjalizują się w ziołolecznictwie; w Polsce od 1609, pierwszy klasztor powstał w Krakowie.
zgłoś uwagę
Ilustracje
Kraków, kościół Św. Trójcy (bonifratrów) fot. P. Jamski/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia