barczatkowate
 
Encyklopedia PWN
barczatkowate, barczatki, Lasiocampidae,
rodzina motyli;
ponad 1000 gat., w Polsce 18; rozpiętość skrzydeł 2,5–12 cm (samice większe); ubarwienie podobne do podłoża — szare, żółte lub brunatne, z deseniem przepaskowym; gąsienice silnie owłosione, snują z przędzy mocne, wyściełane włoskami oprzędy; żywią się liśćmi i pączkami drzew, wyrządzając nieraz znaczne szkody. Poważnym szkodnikiem jest barczatka sosnówka, Dendrolimus pini; jej gąsienice zimują w ściółce leśnej, a wiosną wychodzą w korony sosen (rzadziej świerków) i objadają niekiedy wszystkie igły. Również szkodliwa jest barczatka dębówka, Lasiocampa quercus, i barczatka pierścienica, Malacosoma neustria. W walce z barczatkowatymi stosuje się pierścienie lepowe, opylanie truciznami kontaktowymi i wprowadzanie do drzewostanów domieszek drzew liściastych.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia