anty
 
Encyklopedia PWN
anty
[łac.],
w starożytnej architekturze wydłużone ściany boczne naosu, którym nadawano formę podpory architektonicznej;
w tak powstałym przedsionku umieszczano najczęściej wolno stojące kolumny lub filary, tworząc typ świątyni zwany templum in antis.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia