alabastron
 
Encyklopedia PWN
alabastron
[gr.],
naczynko z alabastru, gliny, szkła, przeznaczone na wonności, używane w starożytnej Grecji i Egipcie.
Ilustracje
Alabastrony korynckie, ok. 625 p.n.e. — Antikenmuseum, Berlinfot. A. Pieńkos/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia