aha
 
Encyklopedia PWN
aha
[ahạ:; ang.],
szt. ogrod. ukryta granica ogrodu w postaci naturalnej przeszkody terenowej (uskok tarasowy na stoku, rzeczka), także w formie głębokiego rowu, fosy, kanału w przerwie pełnego ogrodzenia, nieprzesłaniająca widoku, lecz uniemożliwiająca jej przekroczenie;
stosowana głównie w ogrodach krajobrazowych XVIII i XIX w. oraz sporadyczynie w ogrodach barokowych.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia