Wielkopolski Park Narodowy
 
Encyklopedia PWN
Wielkopolski Park Narodowy,
park narodowy o pow. 7584 ha, w tym pod ochroną ścisłą 260 ha (2008), ustanowiony 1957 na terenie Pojezierza Wielkopolskiego, na południe od Poznania;
Rok założenia parku: 1957
Powierzchnia (stan na XII 2007): 7 583,9 ha (od 2007)
Powierzchnia ochrony ścisłej (stan na XII 2007): 259,7 ha (od 2007)
Powierzchnia otuliny (stan na XII 2007): 7 256,3 ha (od 2007)
większość terenu chroniona od 1932; położony na Niz. Wielkopolskiej, k. Poznania; na terenie o krajobrazie polodowcowym m.in.: utwory moreny czołowej i dennej, ozy, drumliny, jeziora różnych typów (np. rynnowe — Jez. Góreckie, moreny czołowej — jez. Kociołek, eutroficzne — Jez. Budzyńskie, dystroficzne — jez. Skrzynka); lasy — dąbrowa, grąd, bór sosnowy i mieszany; bogata fauna, zwłaszcza ptaków wodnych oraz owadów.
zgłoś uwagę
Ilustracje
Wielkopolski Park Narodowy fot. P. Fabijański/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Góreckie Jezioro, Wielkopolski Park Narodowy fot. Gea/P. Gajek/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia