Wenecka, Zatoka
 
Encyklopedia PWN
Wenecka, Zatoka, wł. Golfo di Venezia,
zatoka Morza Adriatyckiego (Morze Śródziemne), u brzegów Włoch, Słowenii i Chorwacji;
powierzchnia 6750 km2; szerokość wejścia 87 km, między ujściem Padu a południowym cyplem półwyspu Istria; w części północno-wschodniej drugorzędna Zatoka Triesteńska; wybrzeża zachodnie i północne płaskie i lagunowe (Laguna Wenecka, laguna Marano), wschodnie — skaliste; głębokość do 34 m; temperatura wód powierzchniowych od 10°C w zimie, do 25°C w lecie, zasolenie — 35–36‰; wysokość pływów do 1,2 m; do Zatoki Weneckiej uchodzą rzeki: Pad, Adyga, Brenta, Piawa, Tagliamento, Socza i in.; na wybrzeżach liczne kąpieliska morskie i ośrodki turystyczne; rybołówstwo, żeglarstwo i żegluga promowa; główne porty: Chioggia, Wenecja, Monfalcone i Triest we Włoszech, Koper w Słowenii, Pula w Chorwacji.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia