Trzebiatów
 
Encyklopedia PWN
Trzebiatów,
miasto w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, na Równinie Gryfickiej, nad Regą, ok. 10 km od Morza Bałtyckiego.
Ludność miasta: ogółem — 10,2 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 1 020,2 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 10 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 15°16′E, szerokość geograficzna: 54°04′N
Prawa miejskie: nadanie praw — 1277
Oficjalne strony WWW: www.trzebiatow.pl
Wczesnośredniowieczny ośr. kultu (kręgi, zapewne o charakterze kultowym, z przeł. IX i X w.) i osadniczy (osada otwarta z przeł. IX i X w.); w X–XII w. gród i podgrodzie, wzmiankowane 1170; prawa miejskie 1277; ośrodek handlowy z własnym portem u ujścia Regi; od 1303 prawo składu, czł. Hanzy (do XV w.), własna moneta w XIV w.; w XIV–XV w. odgrywał dużą rolę polit. i gosp., toczył wojny handl. z Gryficami i Kołobrzegiem; spadek znaczenia od XV w. po odcięciu od morza (zniszczenie portu przez kupców kołobrzeskich); od XVI w. ośr. reformacji; w XVI i XVII w. miejsce sejmów i zjazdów stanów zachodniopomor.; zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej (1618–48), 1648 wraz z Pomorzem Zachodnim przeszedł pod panowanie Brandenburgii, następnie Prus (zgermanizowana nazwa Treptow am Rega); lokalny ośr. rzemieślniczo-usługowy; po uzyskaniu 1882 połączenia kol. ze Szczecinem i Kołobrzegiem rozwój drobnego przemysłu; od 1945 w Polsce.Ośr. usługowy; drobny przemysł: drzewny (meble, tarcica), spoż. (przetwórnia ryb, młyn), elektromaszynowy, chem. (przetwórstwo tworzyw sztucznych); got. kościół parafialny (1. poł. XIV, XV w., nadbudowa wieży 1773), późnogot. kaplice: cmentarna Św. Gertrudy i Św. Ducha (XV w.); ratusz (XV w., wielokrotnie przebudowywany i rozbudowany XVIII–XIX w.), pałac (XVII–XVIII w.); mury miejskie (XIII–XV w.) z Basztą Kaszaną (XIV w.) i wieżą Prochową (XIV–XV w.); domy (XVII, XVIII w.).
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia