Santiago de Compostela
 
Encyklopedia PWN
Santiago de Compostela
[s. de kompostẹla] Wymowa,
Santiago,
m. w północno-zachodniej Hiszpanii, na zachodnim pogórzu G. Kantabryjskich, ok. 30 km od brzegu O. Atlantyckiego;
stolica regionu Galicia. Powstało i rozwinęło się wokół sanktuarium zbud. w 1. poł. IX w. przez Alfonsa II asturyjskiego w miejscu, gdzie 813 odkryto grób uznany za miejsce pochówku apostoła Jakuba St.; stało się (zwłaszcza od XI w.) jednym z najważniejszych centrów pielgrzymkowych chrześcijaństwa; zbiegały się w nim prowadzące z Francji szlaki zw. Camino de Santiago; od 1. poł. IX w. biskupstwo, od 1120 arcybiskupstwo; 997 miasto zburzone przez Al-Mansura; w 2. poł. XII w. do ochrony pielgrzymów powołano zakon rycerski Santiago. Przemysł spoż., włók., skórz.; rzemiosło artyst.; duży ośr. handlu bydłem; węzeł kol. i drogowy; port lotn.; gł. ośr. kult. Galicii; uniw. (zał. 1501); muzea; ośr. turyst.; rom. katedra (XI–XII w.) — jeden z gł. kościołów pielgrzymkowych w średniowieczu, z portalami bogato rzeźbionymi (Portico de la Gloria 1168–88) z barok. fasadą (1730–50) — wpisana na Listę Świat. Dziedzictwa Kult. i Przyr. UNESCO; do katedry przylega późnogot. krużganek (XVI w.) i pałac arcybiskupi (XVIII w.); klasztory, m.in.: S. Martin Pinario z kościołem o renes. fasadzie (1598), S. Augustin, S. Domingo (XVIII w.); kościół S. Maria de Sar (XII w.) z pozostałościami klasztoru rom.: kaplica Capilla de las Angustias de Abajo (XVIII w.); Hospital Real (1501–11); Casa del Deán (1747); domy i pałace (XVII–XVIII w.).
Ilustracje
Santiago de Compostela, katedra (Hiszpania)fot. S. Kuruliszwili/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia