Samsonowicz Henryk
 
Encyklopedia PWN
Samsonowicz Henryk, ur. 23 I 1930, Warszawa,
syn Jana, historyk mediewista;
od 1971 profesor Uniwersytetu Warszawskiego, 1980–82 rektor; 1978–82 prezes PTH; od 1982 czł. TNW, od 1993 PAU, od 1994 członek PAN; 1989–90 min. edukacji nar.;; badania nad epoką średniowiecza; gł. prace: Rzemiosło wiejskie w Polsce XIV–XVI w. (1954), Badania nad kapitałem mieszczańskim Gdańska w II połowie XV wieku (1960, wyd. niem. 1969), Życie miasta średniowiecznego (1970, wyd. 2 2000), Złota jesień polskiego średniowiecza (1971, wyd. 2 2001), Dzieje miast i mieszczaństwa w Polsce przedrozbiorowej (1986, wspólnie z M. Bogucką), Dziedzictwo średniowiecza. Mity i rzeczywistość (1991), Miejsce Polski w Europie (1995, wyd. niem. 1997), O „historii prawdziwej”. Mity, legendy i podania jako źródło historyczne (1997), Północ–Południe (1999), „Długi wiek X”. Z dziejów powstawania Europy (2002); 2010 odznaczony Orderem Orła Białego.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia