Poitou-Charentes
 
Encyklopedia PWN
Poitou-Charentes
[puatụ szarạ̃t] Wymowa,
dawny region administracyjny w zachodniej Francji, nad O. Atlantyckim;
— 1,8 mln mieszk. (2011), pow. 25,8 tys. km2; złożony z dep.: Charente, Charente-Maritime, Deux-Sèvres, Vienne; ośrodek administracyjny Poitiers. Obejmuje południową części Masywu Armorykańskiego (kraina historyczna Poitou) z pasmem granitowych wzgórz (wysokość do 259 m) oraz rozległą nizinę (wapienna płyta jurajska) północnej części Basenu Akwitańskiego; wybrzeże południowe w większości piaszczyste, północne — skaliste. Klimat umiarkowany ciepły mor.; gł. rz. — Charente. Ważny region roln.; grunty orne zajmują 52% pow., łąki i pastwiska — 20%, winnice — 4%, lasy — 17%; uprawa pszenicy, jęczmienia, kukurydzy, winorośli (ze zbiorów na południowy wyrób koniaku); hodowla bydła, owiec i kóz. W latach 60. rozwój różnorodnego przemysłu, gł. spoż., elektr., elektronicznego, drzewnego, tekstylnego, gumowego; przewaga średnich i małych zakładów przem.; największe ich skupienie w rejonie Poitiers, Angoulême, Châtellerault i La Rochelle. Na wybrzeżu liczne kąpieliska mor. (m.in. na wyspie Oléron), ośr. turyst. i porty rybackie (La Rochelle, Rochefort). Przez P.-Ch. przebiega magistralna linia kol. i autostrada Tours–Bordeaux.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia