Pettazzoni Raffaele
 
Encyklopedia PWN
Pettazzoni
[pettaccọni]
Raffaele Wymowa, ur. 3 II 1883, San Giovanni in Persiceto, zm. 8 XII 1959, Rzym,
religioznawca włoski;
twórca wł. szkoły religioznawstwa porównawczego; od 1924 profesor uniwersytetu w Rzymie; od 1933 czł. Nar. Akad. Rysiów, od 1950 czł. Król. Hol. Akademii Nauk i Sztuki; od 1951 przewodniczący Międzynar. Stow. Historyków Religii, a od 1954 redaktor nacz. jego organu „Numen”; badacz religii pierwotnych i rozwoju pojęcia Boga, rzecznik historyzmu w badaniach religiozn., krytyk pramonoteizmu; gł. prace: Dio. Formazione e sviluppo del monoteismo nelle storia delle religioni (1922), Storia delle religioni (t. 1–14, 1920–40), I misteri. Saggio di una teoria storicoreligiosa (1924), Wszechwiedza bogów (1955, wyd. pol. 1967).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia