Patagońska, Wyżyna
 
Encyklopedia PWN
Patagońska, Wyżyna,
wyż. w południowej Argentynie, położona na południe od Pampy między Andami a wybrzeżem O. Atlantyckiego;
pow. 650 tys. km2; opada stopniami (od wys. ok. 1000 m u podnóża Andów) do O. Atlantyckiego, tworząc skaliste, strome wybrzeże (wysokość do 150 m); Wyżyna Patagońska jest częścią platformy paleozoicznej (podłoże stanowią skały metamorficzne i granitoidy prekambru i paleozoiku, pokrywę — osady i skały wulk. jury, kredy, trzeciorzędu i czwartorzędu); pocięta głębokimi dolinami rzek (Negro, Chubut, Deseado) na stoliwa (zw. mesetas); roślinność skąpa, półpustynna (suchoroślowe trawy, kolczaste krzewy i kaktusy); tylko u podnóża Andów występują stepy i zarośla, a w dolinach rzek — łąki; pasterska hodowla owiec.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia