Nowy Dwór Gdański
 
Encyklopedia PWN
Nowy Dwór Gdański,
m. powiatowe w województwie pomor., na Żuławach Wiślanych, nad Tugą (prawy dopływ Szkarpawy).
Ludność miasta: ogółem — 10,1 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 2 016,6 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 5 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 19°07′E, szerokość geograficzna: 54°13′N
Data założenia miasta: 1570
Prawa miejskie: nadanie praw — 1880
Oficjalne strony WWW: www.miastonowydwor.pl
Powstanie i rozwój N.D.G. związane z procesem tworzenia się delty Wisły i jej osuszaniem; zał. 1570; XVI/XVII w. posiadłość bankierskiej rodziny Loitzów; 1579–1624 dzierżawiony przez Wejherów; 1680–1732 własność Sobieskich; lokalny ośr. rzemieślniczo-handl.; od 1772 w zaborze pruskim; w XIX w. rozwój przemysłu; prawa miejskie 1880; od 1886 połączenie kol.; 1920–39 w obrębie Wolnego Miasta Gdańska; 1945, na skutek zniszczenia przez Niemców systemu odwadniającego Żuławy (zatopienie znacznych obszarów), zniszczono ponad 50% zabudowy; prace odwadniające do 1948, odbudowany. Ośr. usługowy regionu roln.; przemysł spoż., maszyn., metal., odzieżowy, materiałów budowlanych, meblarski; domy drewniane częściowo o konstrukcji szkieletowej, z podcieniami (koniec XVIII, 1. poł. XIX w.).
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia