Nowe Miasto Lubawskie
 
Encyklopedia PWN
Nowe Miasto Lubawskie,
m. powiatowe w województwie warmińsko-mazurskim, na pograniczu Pojezierza Brodnickiego i Garbu Lubawskiego, nad Drwęcą.
Ludność miasta: ogółem — 11,2 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 1 021,9 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 11 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 19°36′E, szerokość geograficzna: 53°25′N
Prawa miejskie: nadanie praw — 1325
Oficjalne strony WWW: www.umnowemiasto.pl
Miasto lokowane przez Krzyżaków 1325 w pobliżu zamku krzyżackiego; od 1454 czł. Związku Pruskiego; po wojnie trzynastoletniej 1466 wraz z ziemią chełmińską włączone do Polski (Prusy Król.); miasto król.; ośr. rzemieślniczy rywalizujący z Lubawą; zniszczone w XVII w. w czasie wojen szwedz.; 1772–1919 w zaborze pruskim; w XIX w. znane z jarmarków bydła i koni; od 1902 połączenie kol.; 1848 działała Liga Pol.; 1906–07 strajk szkolny; w czasie okupacji niem. 1939–45 obóz germanizacyjny, w mieście i okolicy liczne egzekucje. W 1818–1975 i od 1999 siedziba powiatu. Ośr. usługowy dla rolnictwa; drobny przemysł meblarski i spoż. (magazyny zbożowe), ponadto produkcja jachtów i różnorodne zakłady rzemieślnicze; Muzeum Ziemi Lubawskiej; got. kościół (XIV–XV w.) z malowidłami got. i z XVII w. oraz bogatym wyposażeniem; fragmenty got. murów miejskich (XIV w.) z bramami Brodnicką i Lubawską.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia