Nagaland
 
Encyklopedia PWN
Nagaland, hindi Nāgālaiṇḍ,
stan w północno-wschodnich Indiach, przy granicy z Birmą;
wydzielony 1963 ze stanu Asam; powierzchnia 16,5 tys. km2, 2,9 mln mieszk. (2009), gł. plemiona Nagów z rodziny językowej chiń.-tybet.; chrześcijanie, hindusi i animiści; stol. — Kohima. Powierzchnia górzysta; pasma górskie Naga i Barajl rozcięte dopływami Brahmaputry i Czinduin; na granicy z Birmą szczyt Saramati — 3826 m; klimat zwrotnikowy monsunowy, wilgotny; lasy monsunowe z drzewem tekowym. Stan roln., gospodarka żarowo-odłogowa; uprawa ryżu, kukurydzy i trzciny cukrowej; hodowla jedwabników; rzemiosło (gł. tkactwo); wydobycie węgla brunatnego; sieć komunik. bardzo słabo rozwinięta, brak linii kol.; przez zachodnią część stanu biegnie droga samochodowa, łącząca Kohimę z m.: Imphal (stol. stanu Manipur) i Gauhati (Asam).
Historia. Pierwsze wzmianki o historii terytorium Nagaland pochodzą z kronik królestwa Ahom (Asam, XII–XVII w.); w XIX w. Brytyjczycy opanowali Asam i stopniowo rozciągnęli swoją zwierzchność na terytorium Nagów (plemion zamieszkujących obecny Nagaland); wraz z powstaniem niepodległych Indii (1947) narodził się ruch na rzecz uzyskania autonomii przez Nagaland (terytorium Nagaland znalazło się w granicach stanu Asam); 1963 zyskał status samodzielnego stanu.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia