Miszkolc
 
Encyklopedia PWN
Miszkolc, Miskolc,
m. w północno-wschodnich Węgrzech, u północno-wschodniego podnóża G. Bukowych, przy ujściu rz. Szinva do rz. Sajó (dopływ Cisy); ośrodek adm. komitatu Borsod-Abaúj-Zemplén.
od X w. gród węg.; 1241 zniszczony przez Mongołów; od XV w. miasto król.; 1596–1686 pod panowaniem tureckim. Po II wojnie świat. do M. przyłączono okoliczne miejscowości, m.in. Diósgyőr, Hejőcsaba, Lillafüred. Drugie (po Budapeszcie) pod względem liczby ludności i znaczenia gosp. miasto Węgier; rozwinięte hutnictwo żelaza, przemysł maszyn., elektrotechniczny, metal., materiałów budowlanych (m.in. cementowy), chem., porcelanowy, włók., papierniczy, spoż. (winiarski); ośrodek handlowy (targi międzynar.); węzeł kol. i drogowy; wyższa szkoła techn.; uzdrowisko z radioaktywnymi źródłami miner. (Lillafüred, Tapolca) oraz ośr. turyst. (w pobliżu jaskinie krasowe); muzeum; ruiny got. twierdzy (XIV, XV w.), kościoły got. i barok. oraz inne budowle barok. i klasycystyczne.
zgłoś uwagę
Ilustracje
Miszkolc, plac Tanácsház (Węgry)fot. M. Więckowski/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia