Mieszkowice
 
Encyklopedia PWN
Mieszkowice,
miasto w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, na Równinie Gorzowskiej, nad Jez. Mieszkowickim i rz. Kurzycą (prawy dopływ Odry), na wschodnim skraju Lasów Mieszkowickich, w pobliżu Cedyńskiego Parku Krajobrazowego.
Ludność miasta: ogółem — 3,6 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 720,6 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 5 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 14°29′E, szerokość geograficzna: 52°47′N
Prawa miejskie: nadanie praw — przed 1298
Oficjalne strony WWW: www.mieszkowice.pl
w XI–XII w. osada słow. na szlaku handl. z Pomorza do ziemi lubuskiej; wzmiankowane 1295; prawa miejskie przed 1298; do XIII w. w granicach Polski; następnie w Nowej Marchii, dzieliły jej losy polit. (niem. nazwa Bärwalde); w XIV w. rozwój handlu i rzemiosła; całkowicie spustoszone i wyludnione w czasie wojny trzydziestoletniej (1618–48); ożywienie gosp. w końcu XIX w. związane z wybudowaniem 1877 linii kol. do Szczecina; od 1945 w granicach Polski, pod obecną nazwą. Ośr. usługowy dla rolnictwa; przetwórstwo drzewne i rolno-spoż.; pozostałości murów miejskich z basztami i wieżą Prochową (XIV w.). Na wschód od M., między Zielinem a Troszynem, kopalnia gazu ziemnego i ropy naftowej.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia