Longuelune Zacharias
 
Encyklopedia PWN
Longuelune
[ląglụ̈:n]
Zacharias, ur. 1669, Paryż(?), zm. 30 XI 1748, Drezno,
architekt niem., pochodzenia francuskiego;
od 1696 działał w Berlinie, w służbie Fryderyka Wilhelma I; od 1710 we Włoszech; 1713 mianowany budowniczym nadwornym Augusta II w Dreźnie, od 1715 w Warszawie; gł. prace: współudział w budowie Arsenału w Berlinie, założenia pałacowo-parkowego w Gross-Sedlitz (1719–32), pałacu w Pillnitz (1720–21) i Pałacu Jap. w Dreźnie (1729–41), także tzw. Blockhausu w Dreźnie (1730–32); w Polsce wykonał projekty przebudowy Zamku Król. w Warszawie (m.in. Izby Senatorskiej 1721–23, kaplicy 1734–37 — ob. Sala Koncertowa, Sali Senatorskiej 1744–46), współtwórca planów Osi Saskiej (po 1726); w późniejszym okresie zajmował się gł. pracą pedag.; przyczynił się do powstania saskiej odmiany późnego baroku.
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia