Literacka Nagroda Nobla
 
Encyklopedia
Literacka Nagroda Nobla,
nagroda przyznawana za stworzenie dzieła „wyróżniającego się w kategoriach duchowych”;
zgodnie z wolą fundatora, A. Nobla, nagrodę przyznaje Akademia Szwedzka licząca osiemnastu dożywotnich członków. W wyborze laureata uczestniczą nie tylko członkowie Akademii, ale również grupa specjalistów spoza niej, m.in. profesorowie uniwersyteccy, znawcy literatury różnych krajów. Obrady Akademii są tajne i mogą być udostępniane jedynie do celów naukowych po upływie 50 lat; kandydatów zgłaszają poprzedni laureaci, członkowie podobnych akademii w innych państwach, profesorowie literatury i historii literatury uczelni akademickich, przewodniczący związków pisarzy, Pen Clubów z całego świata oraz sami członkowie Szwedzkiej Akademii; laureat jest wybierany we wrześniu, a jego nazwisko ogłasza się w październiku, zawsze w czwartek. Z czasem kryteria przyznawania literackiej Nagrody Nobla uległy modyfikacji; nagrodę zaczęto przyznawać za każdy rodzaj pisarstwa posiadający walory literackie; na tej zasadzie nagrodę otrzymali filozofowie H. Bergson, i B. Russell oraz polityk W. Churchill; dotąd wyróżniono czterech polskich pisarzy: H. Sienkiewicza (1905), W. Reymonta (1924), Cz. Miłosza (1980) i W. Szymborską (1996). Wśród laureatów dominują pisarze i poeci tworzący w języku angielskim. Najwięcej nagród przyznano twórcom z Francji.
Ilustracje
Nobla Nagroda, medal W. Szymborskiej (awers) fot. zbiory Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego
Nobla Nagroda, medal W. Szymborskiej (rewers) fot. zbiory Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia