Łambinowice
 
Encyklopedia PWN
Łambinowice,
w. gminna w woj. opolskim, w pow. nyskim, w zachodniej części Równiny Niemodlińskiej, na zachodnim skraju Borów Niemodlińskich;
fabryka maszyn dla przemysłu drzewnego i papierniczego. Poligon wojsk pruskich i Wehrmachtu; 1870–71 obóz jeniecki; w czasie I wojny świat. niem. obóz jeńców wojsk. (ok. 90 tys. osób, ok. 7 tys. zginęło). W 1922–25 baza wypadowa niem. bojówek nacjonalistycznych, dokonujących napadów na pol. działaczy; ośr. szkolenia dywersantów hitl. do działalności przeciw Polsce. W 1939–45 zespół obozów hitl. dla jeńców wojennych: Dulag VIIIB, Stalag VIIIB, Stalag VIIIF, zw. Russenlager, Stalag 344 Lamsdorf — przez które przeszło 390 tys. jeńców, w tym 217 tys. radzieckich, 74 tys. pol., 56 tys. bryt., 16 tys. wł., 12 tys. fr.; 1944 Niemcy osadzili tu żołnierzy z powstań warsz. i słowac.; jeńcy byli zmuszani do pracy w zakładach przem. Śląska i rolnictwie; wyjątkowo trudne warunki bytowania, zwłaszcza dla jeńców radzieckich, powodowały masową śmiertelność. Ogółem w Ł. i ponad 200 filiach zamiejscowych zginęło 57 tys. osób. W 1945–46 w Ł. mieścił się nadzorowany przez służby bezpieczeństwa ZSRR i Polski obóz, w którym umieszczono ok. 5 tys. osób, formalnie byłych nazistów; w praktyce obóz stał się również miejscem, gdzie zginęło wielu mieszkańców Opolszczyzny; m.in. w celu przygotowania siedzib dla repatriantów ze Wschodu wysiedlono do obozu w Ł. mieszkańców kilku wsi, przeważnie Polaków, którzy oparli się germanizacji; wielu z nich zamordowano w czasie deportacji. Na miejscu obozu Centralne Muzeum Jeńców Wojennych.
Stanisław Kania
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia