Kościoły ewangelickie
 
Encyklopedia PWN
Kościoły ewangelickie,
nazwa organizacji kościelnych powstałych w wyniku reformacji w XVI w., głoszących odnowę chrześcijaństwa w duchu Ewangelii;
słowo „ewangelicki” chce zaakcentować potrzebę życia zgodnie z Ewangelią, tj. zgodnie z wolą Chrystusa. Współcześnie słowo to umieściły w swej nazwie również niektóre Kościoły tradycji metodystycznej (w Polsce, Ewangelicko-Metodystyczny Kościół w RP, także w Niemczech, we Włoszech, w niektórych krajach Ameryki Łac. i Azji), a nawet zielonoświątkowej (w Brazylii i Angoli). Kościoły ewangelickie tworzą wspólnotę kośc. na mocy Konkordii leuenberskiej (1973, wyd. pol. 2002), będącą wyrazem ich jedności eklezjologicznej (z zachowaniem swoistych dla własnej tradycji zróżnicowań w zakresie nauki czy kultu). Kościoły ewangelickie stanowią hist. najstarszy nurt w łonie protestantyzmu.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia