Koniew Iwan S.
 
Encyklopedia PWN
Koniew Iwan S., ur. 28 XII 1897, Łodiejno (gubernia wiacka), zm. 21 V 1973, Moskwa,
marszałek sowiecki;
od 1918 w partii bolszewickiej; podczas wojny domowej w Rosji dow. pociągu pancernego, potem brygady (m.in. brał udział w stłumieniu powstania kronsztadzkiego); w wojnie z Niemcami od IX 1941 dow. różnych frontów (od 1944 marszałek ZSRR); na ziemiach Polski dowodzone przez Koniewa wojska 1. Frontu Ukr. (w jego składzie 2. armia WP), sforsowały Bug, zajęły Lubelszczyznę, Rzeszowszczyznę, a 1945 Kraków i Górny Śląsk; 1956–60 dow. wojsk Układu Warsz. (dowodził wojskami tłumiącymi powstanie węg. 1956), 1961–62 dow. grupy wojsk radzieckich w NRD.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia