Katalończycy
 
Encyklopedia PWN
Katalończycy,
naród tworzący podstawową ludność Katalonii (ok. 6 mln), mieszkają również na Balearach, w Andorze, Francji, we Włoszech (Sardynia), USA, Ameryce Łacińskiej;
język kataloński; religią dominującą jest katolicyzm (chrystianizacja IV–VI w.); w etnogenezie uczestniczyły różne grupy poddane romanizacji od końca III w. p.n.e. do V w. n.e.; początki polit. odrębności Katalończyków sięgają końca IX w., od XII w. pozostawali w związku z Aragonią, od XV w. w zjednoczonej Hiszpanii; w XVIII w. utracili instytucje samorządowe, od lat 30. XIX w. rozwój ruchu nar. i odrodzenie kult. (La Renaixença), ponawiane dążenia do samostanowienia (Katalonia — Historia); uzyskanie 1979 szerokiej autonomii nie osłabiło katalońskiego nacjonalizmu, jego oparciem jest przodująca pozycja ekon. w Hiszpanii i bogate dziedzictwo nar. kultury (architektura, malarstwo, muzyka, literatura); do żywych tradycji lud. należy m.in. taniec sardana.
Ilustracje
Katalończycy, tradycyjny taniec sardana fot. T. Torbus/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia