Ibn ar-Rumi Ali Ibn al-Abbas Ibn Durajdż
 
Encyklopedia PWN
Ibn ar-Rumi Ali Ibn al-Abbas Ibn Durajdż, ‘Ali Ibn al-Abbās Ibn Durayǧ Ibn ar-Rūmī, ur. 21 VI 836, Bagdad, zm. 896 lub 897, tamże,
poeta arabski z epoki Abbasydów;
jego ojciec, pochodzący z Bizancjum, przyjął islam; I. ar-R. prawie całe życie spędził w Bagdadzie, gdzie utrzymywał kontakty z dworem Tahirydów, namiestników kalifa (w tym okresie stolicą kalifatu była Samarra) — na ich cześć pisywał panegiryki; tworzył także bardzo ostre satyry; szczególnie znany z zabarwionych sentymentalizmem opisów przyrody; niekiedy pojawiały się w jego poezji współcz. tematy polit. i rel.; pol. przekł. w antologii Poezja arabska. Wiek VI–XIII. Wybór (1997).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia