Ibn Challikan Ahmad Ibn Muhammad
 
Encyklopedia PWN
Ibn Challikan, Ahmad Ibn Muhammad, Aḥmad Ibn Muḥammad, Ibn Hallikān, ur. 22 IX 1211, Irbil, zm. 30 X 1282, Damaszek,
arabski historyk i biograf;
wywodził się z książęcego rodu Barmakidów; studiował w Aleppo i Damaszku; 1261 mianowany przez mameluckiego sułtana Bajbarsa wielkim kadim (kadi al-kudat) Damaszku i całej Syrii; od 1271 działał w Kairze jako nauczyciel, po śmierci Bajbarsa 1277 powrócił na swe stanowisko w Syrii; jego najważniejszym dziełem jest obszerny słownik biogr. Wafajat al-ajan [‘żywoty sławnych ludzi’], obejmujący 865 biografii przedstawicieli różnych krajów muzułmańskich i przedstawiający, poza danymi biogr., także ciekawostki i anegdoty, co przyczyniło się do popularności tego dzieła w świecie arabskim.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia