Homel
 
Encyklopedia PWN
Homel, Homiel, ros. Gomiel, Gomel',
m. obwodowe na Białorusi, nad Sożem (dopływ Dniepru).
— 476 tys. mieszk. (2008). Wzmiankowany 1142; w XII w. należał do księstwa czernihowskiego, następnie do innych księstw ruskich; od 1335 w W. Księstwie Litew.; 1648, w czasie powstania Chmielnickiego, zdobyty przez Kozaków; 1665 zwrócony Rzeczypospolitej; od 1772 w zaborze ros.; od końca XIX w. ważny węzeł kol. i ośr. transportu rzecznego; 1919–91 w Białorus. SRR, od 1938 miasto obwodowe; 1941–43 pod okupacją niem. (X–XI 1943 rejon zaciętych walk). Jeden z największych ośr. przem. i kult. Białorusi; rozwinięty przemysł maszyn., metal., elektrotechniczny, chem. (nawozy fosforowe), stoczn., odzieżowy, obuwniczy, drzewny, szklarski, spoż.; węzeł kol. i drogowy; 4 szkoły wyższe (w tym uniw., zał. 1969); muzeum krajoznawcze; pałac gen. J. Paskiewicza (przebudowany z dawniejszego wg projektu A. Idźkowskiego i A. Gołońskiego, poł. XIX w.), pawilon, park (1. poł. XIX w.), sobór Św. Piotra i Pawła (1. poł. XIX w.).
Ilustracje
Homel, kaplica neobizantyńska przy soborze Św. Piotra i Pawła (Białoruś)fot. S. Tarasow/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia