Front Odrodzenia Polski
 
Encyklopedia PWN
Front Odrodzenia Polski (FOP),
konspiracyjna organizacja katol.-nar. o charakterze ponadpartyjnym, utworzona na pocz. 1941 przez grupę księży katol. (E. Krauze — przewodniczący organizacji, J. Zieja) oraz działaczy świeckich (Z. Kossak-Szczucka, J. Włodarkiewicz, W. Bieńkowski, W. Bartoszewski);
program działania był kontynuacją przedwojennej Akcji Katol., koncentrował się na wychowaniu, samokształceniu i samopomocy; organizacja prowadziła działalność wydawniczą (broszury: Jesteś katolikiem... jakim?, Katolicy na front, Polityka katolicka) i propagandową (organy prasowe: „Prawda”, „Prawda Młodych”, „Prawda Dnia”); dążyła do zgrupowania katolików działających w różnych organizacjach konspiracyjnych; największe wpływy miała w Warszawie, na Lubelszczyźnie i w Krakowskiem; 1942 FOP wszedł w skład Społ. Organizacji Samoobrony, uczestniczył w pracach Rady Pomocy Żydom („Żegota”); zespół młodzieżowy od III 1943 w składzie Porozumienia Organizacji Młodzieżowych.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia