Felczyńscy
 
Encyklopedia PWN
Felczyńscy,
rodzina ludwisarzy z Kałusza i Przemyśla:
Michał I, ur. 1788, Poznań, zm. 1883, Kałusz, zał. 1808 w Kałuszu odlewnię dzwonów, którą przejmowali kolejno: jego syn Michał II, ur. 1806, Kałusz, zm. 1850, tamże, wnuk Franciszek, ur. 1828, Kałusz, zm. 1923, tamże, a następnie synowie Franciszka — Ludwik, ur. 1874, Kałusz, zm. 1957, Przemyśl, Michał III, ur. 1878, Kałusz, zm. 1937, tamże, Jan, ur. 1887, Kałusz, zm. 1948, Przemyśl, i Kajetan, ur. 1889, Kałusz, zm. 1955, Przemyśl. Wiele wyrobów ludwisarni pod nazwą Bracia Felczyńscy, odlewni dzwonów w Kałuszu (od 1920 z filią w Przemyślu) w okresie międzywojennym odnosiło wielkie sukcesy na krajowych i międzynar. wystawach, wiele też znalazło się poza Polską; działała do 1939, od 1937 wraz z odrębną odlewnią, zał. w Przemyślu przez Michała III i prowadzoną po jego śmierci przez syna, Eugeniusza, ur. 1915, Kałusz, zm. 1977, Przemyśl. Po II wojnie świat. zakład braci Ludwika, Jana i Kajetana był czynny w Przemyślu do 1955. W 1956 Eugeniusz otworzył tamże własną odlewnię, którą po jego śmierci przejęła wdowa po nim, Waleria, wraz z synem Januszem, ur. 1951, Przemyśl (m.in. 1973 odlano dzwon okrętowy dla daru Pomorza, 1979 — dzwon ofiarowany Janowi Pawłowi II). Synowie Jana, Wacław, ur. 1923, Kałusz, i Tadeusz, ur. 1930, Kałusz, zał. warsztat ludwisarski w Taciszowie k. Gliwic. Pochodzący z innej gałęzi rodziny F. Jan, ur. 1899, Kałusz, zm. 1979, Przemyśl, zał. 1950 w Przemyślu własną ludwisarnię, którą przejął po nim jego syn, Adolf, ur. 1925, Kałusz (odlano w niej dzwon Gratia Dei — od 1970 w kościele NMP w Gdańsku).
zgłoś uwagę
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia