Dorota
 
Encyklopedia PWN
Dorota, święta, żyła w III w.,
dziewica i męczennica; pochodziła z Cezarei Kapadockiej;
jej kult popularny zwłaszcza we Włoszech, Niemczech, Czechach i Polsce; m.in. patronka ogrodników, położnic i górników. W sztukach plast. przedstawiana jako młoda kobieta w diademie lub koronie na głowie; ukazywana indywidualnie (F. Zurbaran Św. Dorota 1640), z małym chłopcem — „niebieskim posłańcem”, lub wśród innych świętych (chórów niebiańskich lub dziewic adorujących Marię); na ołtarzach got. i renes. często też pojawia się obok św. Barbary, Katarzyny Aleksandryjskiej i Małgorzaty — jako jedna z czterech najbardziej czczonych świętych dziewic (tryptyk Czterech Dziewic 1440 — Muzeum Diecezjalne, Tarnów). Jej atrybutami są róża oraz kosz z owocami i kwiatami. Święto: 6 II.
zgłoś uwagę
Ilustracje
Relikwiarz hermowy św. Doroty, 1445fot. W. Kryński/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia