Dobrzyń nad Wisłą
 
Encyklopedia PWN
Dobrzyń nad Wisłą,
miasto w województwie kujawsko-pomor., w powiecie lipnowskim, na południowym skraju Pojezierza Dobrzyńskiego, na pr. brzegu Wisły, nad Jez. Włocławskim.
Ludność miasta: ogółem — 2,3 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 455,6 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 5 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 19°20′E, szerokość geograficzna: 52°39′N
Prawa miejskie: nadanie praw — przed 1296
Oficjalne strony WWW: www.dobrzyn.pl
Jedna z najstarszych osad pol.; obronny gród książęcy wzmiankowany 1065; siedziba kasztelanii, stolica ziemi dobrzyńskiej; 1228 ks. Konrad I Mazowiecki osadził tu pruskich Rycerzy Chrystusowych (zakon dobrzyński); prawa miejskie przed 1296 (1239?); kilkakrotnie zagarnięty wraz z ziemią (1233–35, 1329–43, 1391–1404 i 1409) przez Krzyżaków; 1405 powrócił do Polski; w XVI w. ożywiony handel z Gdańskiem; od 1773 w zaborze pruskim, od 1807 w Księstwie Warsz., od 1815 w Królestwie Polskim.ośr. usługowy dla rolnictwa; drobny przemysł spoż., drzewny; ośr. windsurfingu.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia