Dietl Józef Konrad
 
Encyklopedia PWN
Dietl Józef Konrad, ur. 24 I 1804, Podbuże k. Sambora (wsch. Galicja), zm. 18 I 1878, Kraków,
lekarz internista, działacz społ. i polityczny;
1851–65 profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego (od 1861 rektor), położył wielkie zasługi dla rozwoju tej uczelni; czł. AU; 1861 poseł na galicyjski Sejm Krajowy, walczył o unarodowienie szkolnictwa średniego i wyższego oraz o pełną autonomię Galicji, za co został usunięty 1865 przez rząd austr. z uczelni; 1866–75 prezydent Krakowa, zasłużony dla rozwoju miasta (m.in. budowa wodociągów, kanalizacji) i podniesienia oświaty; opracował zasady reformy szkolnictwa (O reformie szkół krajowych 1865–66); pionier balneologii w Polsce, dał pierwszą klasyfikację pol. wód leczn., przyczynił się do rozbudowy Krynicy, spopularyzował jako uzdrowiska: Szczawnicę, Iwonicz, Żegiestów, Krynicę, Rabkę (Uwagi nad zdrojowiskami krajowymi... 1858); autor licznych prac z zakresu anatomii patologicznej i medycyny wewn., m.in. rozprawy, która zdobyła rozgłos świat. O leczeniu zapalenia płuc bez upustu krwi (1852).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia