zwyczajną

Encyklopedia PWN

żyto, Secale,
rodzaj z rodziny wiechlinowatych (traw);
Abe Kōbō Wymowa, właśc. Abe Kimifusa, ur. 7 III 1924, Tokio, zm. 22 I 1993, tamże,
pisarz japoński, twórca powieści, opowiadań, dramatów, esejów, scenariuszy filmowych i innych form, także utworów science fiction.
afrodyzjakalne rośliny, miłosne rośliny, rośliny miłości,
rośliny zawierające substancje czynne, które działają pobudzająco na obszary erotyczne, odurzają, zwiększają podniecenie erotyczne, stymulują pociąg płciowy, jak również regenerują organizm w stanach wyczerpania seksualnego;
agrest, Ribes (Grossularia),
rodzaj z rodziny agrestowatych (Grossulariaceae);
Ahmet Mithat, ur. 1844, Stambuł, zm. 1912,
turecki prozaik i publicysta;
Akademia Brytyjska, British Academy,
bryt. akademia nauk;
Akademia Napisów i Literatury, Académie des Inscriptions et Belles-Lettres,
francuska korporacyjna instytucja naukowa, założona 1663 w Paryżu przez J.B. Colberta;
Akademia Nauk w Berlinie, Deutsche Akademie der Wissenschaften zu Berlin, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften,
nacz., najbardziej znana i największa niem. akademia nauk,
akademik
[łac.],
członek akademii rozumianej jako korporacja uczonych, literatów, artystów itp.;
Alembert
[alãbẹ:r]
Jean Le Rond d’ Wymowa, ur. 16 XI 1717, Paryż, zm. 29 X 1783, tamże,
francuski filozof, matematyk i fizyk.
amigdalina, amygdalina,
β-glukozyd, występuje w nasionach gorzkiej odmiany (var. amara) migdałowca zwyczajnego i wielu drzew owocowych, np. wiśni, śliw, nadając im charakterystyczny zapach i smak;
dział matematyki, którego przedmiotem badań, opartych na pojęciu granicy, są funkcje i ich uogólnienia.
babka, Plantago,
rodzaj z rodziny babkowatych;
bot. lud. nazwa krzewu → bagno zwyczajne.
barszcz, Heracleum,
rodzaj z rodziny selerowatych (baldaszkowatych);
bawełna, bawełnica, Gossypium,
rodzaj roślin z rodziny ślazowatych;
grupa ptaków z rodziny kurowatych (dawniej wyróżniana w podrodzinę Phasianinae);
berberys, Berberis,
rodzaj roślin z rodziny berberysowatych;
bot. peryferyczna część drewna pni i korzeni drzew, zawierająca żywe komórki miękiszowe (w odróżnieniu od twardzieli);
binominalna nomenklatura, nazewnictwo dwuimienne,
dwuczłonowe łacińskie nazwy gatunków, np. Pinus sylvestris (sosna zwyczajna), wprowadzone po raz pierwszy 1623 przez G. Bauhina, a w XVIII w. upowszechnione przez C. Linné w systematyce organizmów.

Słownik języka polskiego PWN

zwyczajny
1. «taki jak zawsze w danych okolicznościach»
2. «o człowieku: jeden z wielu, niewyróżniający się»
3. «o rzeczach: prosty, niewyszukany»
4. «wyraz, którego używa się, aby podkreślić oczywistość lub typowość tego, co określa następujący składnik wypowiedzi»
5. «drugi człon nazw gatunków roślin lub zwierząt, oznaczający ich pospolitość»

• zwyczajnie • zwyczajność
bagno zwyczajne «krzew o skórzastych liściach wydzielających silną woń, używanych jako środek przeciwmolowy»
członek czynny, rzeczywisty, nadzwyczajny, zwyczajny; członek korespondent, członek tytularny «w towarzystwach naukowych: tytuły pracowników naukowych»
profesor zwyczajny «najwyższe stanowisko samodzielnego pracownika naukowego na wyższej uczelni lub w instytucie»
sesja zwyczajna «sesja, np. sejmowa, zwoływana w zwykłym trybie i odbywająca się w przewidzianych z góry terminach»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia