zwyczajną

Encyklopedia PWN

liturgia
[gr. leitourgía < leitos ‘publiczny’, érgon ‘czyn’],
w staroż. Grecji w znaczeniu ogólnym służba obywatela na rzecz państwa, w węższym — system świadczeń na rzecz państwa ateńskiego V–IV w. p.n.e., do których byli zobowiązani obywatele i metojkowie;
nektaryny, Prunus persica var. nectarina (P. persica var. nucipersica),
mutacje brzoskwini zwyczajnej;
nornikowate, Arvicolidae,
rodzina ssaków z rzędu gryzoni, traktowana często jako podrodzina myszowatych;
ordynariusz
[łac.],
w Kościele katol. zwierzchnik duchowny mający zwyczajną jurysdykcję (łac. ordinarium);
pieprzyca siewna, Lepidium sativum, zw. często rzeżuchą ogrodową (zwyczajną),
roślina roczna z rodziny kapustowatych (krzyżowych);
mat. termin teorii układów dynamicznych, spotykany także w zagadnieniach wywodzących się z teorii równań różniczkowych zwyczajnych, mechaniki, geometrii różniczkowej i in.
prałat
[łac. praelatus ‘zasługujący na pierwszeństwo’],
w Kościele katol. wyższy duchowny, mający zwyczajną jurysdykcję kośc., tzn. wynikającą z urzędu lub funkcji (biskup, przełożony zakonu, wikariusz generalny),
pryzmat Wollastona, dwójłomny pryzmat polaryzujący,
kostka złożona z 2 prostokątnych pryzmatów z kryształu dwójłomnego, służąca do rozdzielania wiązki światła na 2 promienie spolaryzowane liniowo w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych i rozchodzące się pod pewnym kątem względem siebie
zespół elementów i urządzeń w torze kolejowym, pozwalający na przejazd pojazdów szynowych z jednego toru na inny;
rzodkiew oleista, Raphanus sativus var. oleiformis,
roślina oleista spokrewniona z rzodkwią zwyczajną;
w nowoż. uniwersytetach i innych szkołach wyższych kolegialne ciało złożone z profesorów zwyczajnych — kierowników katedr, współdziałające z rektorem w sprawach dotyczących kierowania uczelnią, zwłaszcza dotyczących jej organizacji i rozwoju (np. powoływania nowych profesorów nadzwyczajnych i zwyczajnych, kreowania nowych katedr, instytutów i kierunków studiów) oraz dydaktyki i nauki.
Syberia, Sibir’, Sybir,
kraina geogr. w Azji Północnej, gł. część azjat. terytorium Rosji;
roln. jednoroczna roślina pastewna, spokrewniona z gryką zwyczajną (gryka), której często towarzyszy jako chwast.
uniwersytet
[łac.],
najstarszy, a zarazem podstawowy typ europejskiej wielowydziałowej wyższej uczelni, mającej prawo nadawania stopni naukowych i łączącej funkcje dydaktyczne (kształcenie najwyżej kwalifikowanych kadr zawodowych i pracowników nauki) z funkcjami naukowymi (prowadzenie prac badawczych).
Ural, Urạł,
góry w Rosji, między Zat. Bajdaracką (M. Karskie) na północy a środkowym biegiem rz. Ural na południu;
wronskian, wrońskian, wyznacznik Wrońskiego,
mat. wyznacznik W(f1, ... , fn) = , gdzie f1, f2, ... , fn są funkcjami jednej zmiennej rzeczywistej określonymi na pewnym przedziale I;
mat. pojęcie określające sposób zachowania się wielkości zmiennej, polegający na skupianiu się jej wokół pewnej wartości;

Słownik języka polskiego PWN

zwyczajny
1. «taki jak zawsze w danych okolicznościach»
2. «o człowieku: jeden z wielu, niewyróżniający się»
3. «o rzeczach: prosty, niewyszukany»
4. «wyraz, którego używa się, aby podkreślić oczywistość lub typowość tego, co określa następujący składnik wypowiedzi»
5. «drugi człon nazw gatunków roślin lub zwierząt, oznaczający ich pospolitość»

• zwyczajnie • zwyczajność
bagno zwyczajne «krzew o skórzastych liściach wydzielających silną woń, używanych jako środek przeciwmolowy»
członek czynny, rzeczywisty, nadzwyczajny, zwyczajny; członek korespondent, członek tytularny «w towarzystwach naukowych: tytuły pracowników naukowych»
profesor zwyczajny «najwyższe stanowisko samodzielnego pracownika naukowego na wyższej uczelni lub w instytucie»
sesja zwyczajna «sesja, np. sejmowa, zwoływana w zwykłym trybie i odbywająca się w przewidzianych z góry terminach»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia