znad

Encyklopedia

kwartalnik popularnonauk., wyd 1918 w Opolu, 1919–24 w Mikołowie;
chiń. powieść hist.-przygodowa z XIII–XIV w., Shuihu zhuan.
Alpy, fr. Alpes, niem. Alpen, wł. Alpi, słoweń. Alpe,
najwyższy obszar górski w Europie.
destylacja
[łac. destillatio ‘ściekanie kroplami’],
proces fizykochemiczny polegający na przeprowadzeniu (przez ogrzanie) substancji ciekłych w stan pary, skropleniu (kondensacji) par przez oziębienie i następnie zebraniu skroplonych par — skroplin (czyli destylatu) w specjalnym naczyniu. Jest to metoda rozdziału mieszanin, której podstawą jest różnica w składzie pary i cieczy opisana równowagą termodynamiczną układu.
Grim Emanuel, pseud. Ślązak, ur. 1 I 1883, Karwina, zm. 18 X 1950, Cieszyn,
pisarz i działacz społ.-nar. na Śląsku Cieszyńskim, ksiądz;
Mieczkowski Romuald, R. Miečkovski, pseud. Tomasz Bończa, ur. 11 II 1950, Fabianiszki (Litwa),
dziennikarz, działacz kulturalny;
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
Szołochow Michaił A., ur. 24 V 1905, stanica Wieszeńska (obecnie obwód rostowski), zm. 21 II 1984, tamże,
prozaik rosyjski.
Śmigielska Józefa, po mężu Dobieszewska, ur. 15 X 1820, Warszawa, zm. 22 IX 1899, Marienbad (ob. Mariańskie Łaźnie, Czechy),
publicystka, powieściopisarka, redaktorka;
Wilno, Vilnius Wymowa,
stol. Litwy, na południowym wschodzie kraju, w odległości 315 km od Morza Bałtyckiego i 32 km od granicy z Białorusią.
najostrzejsza faza rewolucji rosyjskiej, zapoczątkowana zdobyciem władzy przez bolszewików (rewolucja październikowa w Rosji) i zakończona opanowaniem przez nich Rosji.
Abraham Roman, ur. 28 II 1891, Lwów, zm. 26 VIII 1976, Warszawa,
syn Władysława, generał, z zawodu prawnik;
Ahenobarbus, Lucius Domitius Ahenobarbus, data ur. nieznana, zm. 25 r. n.e.,
wódz rzym., syn Cnaeusa Domitiusa Ahenobarbusa, konsula 32 r. p.n.e., mąż Antonii Starszej (a przez to spokrewniony z rodziną cesarską);
stan w USA, na północnym zachodzie Ameryki Północnej;
Alver Betti Wymowa, właśc. Elisabet Lepik Wymowa, ur. 23 XI 1906, Jõgeva, zm. 19 VI 1989, Tartu,
pisarka estońska;

Słownik języka polskiego

znad
1. «przyimek tworzący z rzeczownikiem wyrażenie informujące, że coś porusza się nad obiektem nazywany przez rzeczownik i oddala się od niego»
2. «przyimek tworzący z rzeczownikiem wyrażenie informujące, że ktoś lub coś pochodzi, przybywa lub dochodzi z miejsca położonego nad zbiornikiem wodnym nazywanym przez rzeczownik»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia