zgoda

Encyklopedia PWN

ekon. termin oznaczający finanse publiczne, a ściślej ich część określaną jako budżet państwa.
Stanisław August Poniatowski, ur. 17 I 1732, Wołczyn k. Brześcia Litewskiego, zm. 12 II 1798, Petersburg,
król Polski.
tolerancja
[łac. tolerantia ‘cierpliwość’, ‘wytrwałość’],
socjol. postawa zgody na wyznawanie i głoszenie poglądów, z którymi się nie zgadzamy, oraz na praktykowanie sposobu życia, którego zdecydowanie nie aprobujemy, a więc zgody na to, aby zbiorowość, której jesteśmy członkami, była wewnętrznie zróżnicowana pod istotnymi dla nas względami.
urzędy dworskie, państw.-centralne i lokalne, ziemskie, miejskie i wiejskie w Polsce i W. Księstwie Litew. do 1795.
prawo sposób ustalenia ojcostwa polegający na stwierdzeniu przez mężczyznę nie będącego mężem matki, że dziecko przez nią urodzone pochodzi od niego;
Vereinigte Königs- und Laurahütte. Aktien-Gesellschaft für Bergbau und Hüttenbetrieb
[ferinıgtə k. unt l. ạkcjəngəzẹlszaft für b. unt hụ̈tənbetri:b],
koncern górniczo-hutniczy, z siedzibą w Berlinie;
Zhou Enlai, Czou En-laj Wymowa, ur. 1898, Huaian (prow. Jiangsu), zm. 8 I 1976, Pekin,
polityk chiński.
Adenauer Konrad Wymowa, ur. 5 I 1876, Kolonia, zm. 19 IV 1967, Rhöndorf k. Bonn,
niemiecki mąż stanu, polityk RFN, jeden z twórców procesu jednoczenia Europy.
Adonis, Ádōnis,
mit. gr. mityczna postać o wschodnim pochodzeniu;
zawarty 14 IX 1829, kończył zwycięską dla Rosji wojnę z Turcją 1828–29;
afirmacja
[łac. affirmatio ‘potwierdzenie’, ‘przyjęcie’],
pot. potwierdzenie czegoś, zgoda na coś, aprobata;
aguna
[hebr., ‘(kobieta) związana’],
w prawie żydowskim (halacha) kobieta, która została opuszczona przez męża, podczas gdy ten nie wręczył jej dokumentu rozwodowego, przez co nie może powtórnie wyjść za mąż (formalnie jest mężatką);
Ajodhja
[əjọudiə],
sanskryckie Ayodhyā, ang. Ayodhya,
miejscowość w północnych Indiach, w stanie Uttar Pradeś, nad rz. Ghaghra, k. Fajzabadu. Około VI w. p.n.e. pierwsza stol. królestwa Kośala;
akord
[fr. accord ‘zgoda’],
muz. współbrzmienie co najmniej 3 różnych co do wysokości dźwięków, których stosunki są regulowane zasadami akustyki, psychologii, estetyki, a zwłaszcza harmoniki.
dokument podpisany 1 VIII 1975 w Helsinkach na zakończenie obrad 3. fazy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie przez szefów państw i rządów 33 państw Europy (bez Albanii), Stanów Zjednoczonych i Kanady;
Alawi Ijad, Iyād ‘Alawī, ur. 1945,
iracki lekarz i emigr. działacz polit.;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

zgoda I
1. «stan, w którym nie ma zatargów, kłótni, konfliktów»
2. «stan, w którym ludzie mają wspólne zdanie lub odczucia w jakiejś sprawie»
3. «pozwolenie na coś»
zgoda II «partykuła wyrażająca przyzwolenie lub aprobatę, np. Spotkamy się o drugiej. – Zgoda.»
związek zgody «związek wyrazowy, w którym wyraz określany zgadza się z określającym co do rodzaju, liczby, przypadka lub osoby»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia