zgoda

Encyklopedia PWN

polonijny tygodnik (od 1947 dwutygodnik) społ.-kult., wyd. od 1881 w Nowym Jorku, od 1883 w Chicago;
porozumienie pol. ewangelików (augsburskich i reformowanych) oraz braci czeskich, zawarte 14 IV 1570 podczas synodu generalnego wyznań protest. w Sandomierzu w celu wspólnej obrony przed kontrreformacją;
organizacja polonijna, powstała 1950 w Niemczech, w wyniku rozłamu w reaktywowanym po wojnie ZPwN na tle stosunku do PRL; siedziba w Hamburgu, następnie Bochum, Recklinghausen;
związek zgody, kongruencja,
językozn. stosunek syntaktyczny między 2 składnikami zdania, z których jeden narzuca drugiemu formę kategorialną, zgodnie z jego własną formą;
kwartalnik wyd. poza cenzurą 1984–90 w Warszawie;
consensus
[łac., ‘zgoda’, ‘porozumienie’, ‘przyzwolenie’, ‘wyrażenie zgody’],
w prawie rzymskim publiczne wyrażenie zgody przez naród, senat lub inne organy kolektywne; w prawie prywatnym c. oznacza jednostronne wyrażenie zgody osoby trzeciej, np. kuratora lub zgody 2 osób dokonujących między sobą dwustronnego aktu prawnego.
Władysław II Jagiełło, założyciel dyn. Jagiellonów, ur. ok. 1351 lub 1361, zm. 1 VI 1434, Gródek Jagielloński (ob. Horodok, Ukraina),
król Polski, wielki książę litewski.
obowiązek spełnienia każdego świadczenia (także niepieniężnego) wynikający ze stosunku zobowiązaniowego;
Górkowa Elżbieta, zw. Halszką z Ostroga, ur. 19 XI 1539, Ostróg (Ukraina), zm. 1582, Dubno (tamże),
córka kniazia E. Ostrogskiego (zm. 1539) i Beaty (z domu Kościeleckiej), wojewodzina poznańska;
urzędowe stosunki między państwami ustanawiane wyłącznie na podstawie wzajemnej zgody, w celu realizacji funkcji konsularnych i utrzymywane za pośrednictwem specjalnych organów państw., zw. konsulatami lub urzędami konsularnymi, także przedstawicielstw dyplomatycznych (wydziałów i stanowisk konsularnych).
Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości (MTS), ang. International Court of Justice, fr. Cour Internationale de Justice,
gł. organ sądowy ONZ, utw. 1945;
operacja
[łac. operatio ‘działanie’],
zabieg operacyjny, zabieg chirurgiczny,
med. wszelkiego rodzaju czynności chirurgiczne, diagnostyczne lub leczn. połączone z naruszeniem ciągłości powłok ciała i/lub otwarciem jam ciała, wykonywane na tkankach i narządach;
w Polsce od XV w. najwyższy organ ustawodawczy, w okresie II RP — jedna z izb parlamentu, w PRL — formalnie najwyższy organ władzy państwowej, w III RP — łącznie z senatem władza ustawodawcza.
transplantologia
[łac. transplantare ‘szczepić’, ‘przesadzać’, gr. lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
dział medycyny, nauka zajmująca się przeszczepianiem komórek, tkanek i narządów;
zgodne oświadczenie woli 2 lub więcej podmiotów prawa międzynarodowego wywołujące dla nich skutki prawne (prawa i obowiązki).
Ávila Camacho
[ạwila kamạczio]
Manuel, ur. 24 IV 1897, Teziutlán (stan Puebla), zm. 13 X 1955, La Heradura (stan Meksyk),
polityk meksyk., generał;
zawarta 18 VI 1935 w Londynie w formie wymiany not między min. spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii S. Hoarem a specjalnym ambasadorem Niemiec J. von Ribbentropem;
wprowadzanie w społeczeństwach niechrześcijańskich zasad wiary i norm etycznych według nauki Jezusa Chrystusa,
consensus
[łac., ‘zgoda’, ‘porozumienie’, ‘przyzwolenie’, ‘wyrażenie zgody’],
we współcz. stosunkach międzynar. szczególny tryb podejmowania decyzji (uchwał) przez ich uzgodnienie za pomocą konsultacji i rokowań bez uciekania się do głosowania;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

zgoda I
1. «stan, w którym nie ma zatargów, kłótni, konfliktów»
2. «stan, w którym ludzie mają wspólne zdanie lub odczucia w jakiejś sprawie»
3. «pozwolenie na coś»
zgoda II «partykuła wyrażająca przyzwolenie lub aprobatę, np. Spotkamy się o drugiej. – Zgoda.»
związek zgody «związek wyrazowy, w którym wyraz określany zgadza się z określającym co do rodzaju, liczby, przypadka lub osoby»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia