zdeterminowane

Encyklopedia PWN

zbiór następujących po sobie kolejno wartości tej samej wielkości fiz. (np.: napięcia elektr., temperatury, ciśnienia akustycznego);
temperament
[łac. temperamentum ‘umiarkowanie’, ‘właściwa miara’],
względnie stałe cechy osobowości, występujące u człowieka od wczesnego dzieciństwa i mające swoje odpowiedniki w świecie zwierząt;
filoz. właściwość działania człowieka lub innego bytu polegająca na tym, iż zmierza on do jakiegoś celu;
termin o wielu znaczeniach, bardziej lub mniej zbieżnych, dlatego że w każdym wypadku chodzi o to, iż jednostki i grupy nieuchronnie ulegające podczas swego trwania licznym zmianom, zachowują jednak pewne cechy stałe, decydujące o tym, kim lub czym są, i — tym samym — wyróżniające je spośród innych jednostek i grup.
bodziec, podnieta,
fizjol. zmiana środowiska zewnętrznego lub wewnętrznego organizmu, prowadząca do pobudzenia swoistego narządu odbiorczego — receptora;
demokracja
[gr. dḗmos ‘lud’, krátos ‘władza’],
dosłownie — rządy ludu, ludowładztwo.
demokracja pośrednia, demokracja przedstawicielska,
forma rządów polegająca na sprawowaniu władzy państwowej przez organy przedstawicielskie;
zjawiska obserwowane u zwierząt, obejmujące przeżycia analogiczne do przeżyć estetycznych człowieka związane z odbiorem szczególnych wrażeń zmysłowych ze świata zewn. (lub z ich wyobrażeniami) oraz związane z nimi działania.
jeden z głównych rodzajów filmowych
generatywne organy roślin, narządy płciowe roślin,
struktury związane z rozmnażaniem płciowym roślin: gametofity lub ich części gametangia, w których powstają gamety i może w nich dochodzić do łączenia gamet — zapłodnienia.
histogeny
[gr.],
bot. części merystemu wierzchołkowego zdeterminowane ze względu na tworzenie tkanek dojrzałego organu roślinnego;
inteligencja
[łac. intelligentia ‘zdolność pojmowania’, ‘rozum’],
psychol. jedno z najbardziej wieloznacznych pojęć w psychologii odnoszące się do sprawności w zakresie czynności poznawczych; w języku potocznym przez inteligencję rozumie się najczęściej zdolność rozwiązywania problemów praktycznych, zdolności językowe lub kompetencje społeczne;
wykształcanie się form roślin lub ich organów;
psychol. pojęcie definiowane niejednolicie, najczęściej rozumiane bądź jako zbiór względnie stałych dla danej jednostki właściwości (cech) psychicznych, warunkujących stałość jej zachowania się i postaw, bądź jako zespół warunków wewn., wyznaczający organizację zachowania się człowieka, jego psychiczną tożsamość, kierunki i sposoby przystosowania się do otoczenia i jego przekształcania;
filoz. cecha zjawisk i zdarzeń przypadkowych (przypadek);
nowe oryginalne rozwiązanie techniczne lub organizacyjne o charakterze użytkowym, którego powstanie ma znamiona aktu twórczego (w czym się różni od odkrycia, będącego konstatacją czegoś, co istnieje obiektywnie).
Abelard, Abélard, Abaelardus, Abailard, Pierre (Petrus) Wymowa, ur. 1079, Le Pallet k. Nantes, zm. 21 IV 1142, Saint-Marcel k. Chalon-sur-Saône,
francuski filozof i teolog.
automatyka
[gr.],
dział nauki i techniki obejmujący teorię i praktykę realizacji urządzeń zapewniających samoczynne (bez udziału człowieka lub z ograniczonym jego udziałem) działanie maszyn, mechanizmów i instalacji; w języku potocznym, słowo automatyka oznacza też często pewne funkcje i działania zapewniające samoczynną pracę jakiegoś urządzenia lub instalacji.
enzymy
[gr. en zýmē ‘w zaczynie’],
biokatalizatory, dawniej fermenty,
białkowe katalizatory reakcji chemicznych w układach biologicznych.

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

zdeterminowany «zdecydowany na wszystko; też: świadczący o takim stanie»
zdeterminować «decydująco wpłynąć na coś»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia