zaświaty

Encyklopedia PWN

religiozn. światy, krainy i miejsca leżące w przestrzeni niedostępnej doświadczeniu potocznemu.
zespół wierzeń i praktyk rel. dawnych Majów.
Elizjum, gr. Ēlýsion, Pola Elizejskie, Wyspy Szczęśliwe,
mit. gr. zaświaty położone na zachodnim krańcu ziemi, kraina o łagodnym klimacie, dająca co roku trzykrotne plony, miejsce odpoczynku po śmierci obdarzonych tą łaską wiecznie szczęśliwych herosów;
miejsce lub kraina w zaświatach (w rozumieniu potocznym niebo); błogostan, stan wyzwolenia i szczęśliwości, będący w wielu religiach ostatecznym celem stworzenia i definitywnym przeznaczeniem ludzi.
Agni
[sanskr., ‘ogień’],
mit. ind. bóg ognia, jedna z najważniejszych, wraz z Indrą i Surją, postaci panteonu wedyjskiego;
dzieło staroegipskiej literatury rel. [‘księga o tym, co jest w Zaświatach’]
drugi co do długości tekst etruski (ok. 300 wyrazów w 62 linijkach), wypisany na terakotowej dachówce datowanej na V–IV w. p.n.e. i przechowywanej w zbiorach berlińskich;
ściśle związane z religią egipską wierzenie, że przez użycie symbol. środków wyrazu, tzn. słów i gestów, człowiek może spowodować konkretnie ukierunkowane działanie bezosobowych potężnych i tajemniczych sił (mocy magicznych), którego skutki sięgną określonych ludzi (żywych lub umarłych) bądź istoty nadprzyrodzone: bóstwa i demony.
naczynia czarnofigurowe produkowane od lat 30. V w. p.n.e. do ok. 300 p.n.e. w gr. koloniach w południowej Italii i na Sycylii;
Jama
[sanskr. yama ‘powstrzymujący’],
w mitologii indyjskiej bóg śmierci;
w mitologii akadyjskiej posłaniec bogini Ereszkigal, władczyni świata podziemnego, jej łącznik z innymi bóstwami i światem naziemnym;
część literatury rel. związanej z instytucjonalnym życiem rel., zawierająca zapis doktryny lub opis rytuałów (np. mszał); w węższym znaczeniu (pisma święte) — literatura uznana przez daną tradycję rel. za obdarzony duchową mocą autorytet ze względu na jej treść i pochodzenie: objawienie przez Boga, bogów, mityczną lub świętą postać założyciela, proroka.
święte księgi Etrusków, tworzące wraz z Libri fulgurales i Libri haruspicini podstawę renomowanej w staroż. Rzymie etruskiej wiedzy wróżbiarskiej, zw. etruską dyscypliną;
Narcyssow Boris A., ur. VII 1906, pod Saratowem, zm. 27 XI 1982, Waszyngton,
poeta rosyjski;
religiozn.:
mit. celt. irl. bóg z rodu Tuatha Dé Danann
przedchrześcijańskie systemy wierzeniowo-rytualne ludów słowiańskich, których zorganizowane postaci zanikły w XII w.

Słownik języka polskiego PWN

zaświaty «miejsce, gdzie według wierzeń religijnych przebywają dusze zmarłych»
• zaświatowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia