zaćma

Encyklopedia PWN

zaćma, katarakta,
zmętnienie soczewki oka powodujące upośledzenie wzroku;
Daviel
[dawjẹl]
Jacques, ur. 11 VIII 1696, La Barre-en-Ouche, zm. 30 IX 1762, Genewa,
fr. chirurg i okulista;
diplopia
[gr. diplóos ‘podwójny’, ōps ‘wzrok’],
podwójne widzenie,
med. zaburzenie widzenia związane z nagłą zmianą ustawienia gałek ocznych;
ekstrakcja
[łac. extractio ‘wyciągnięcie’, ‘wyjęcie’],
med. wyciągnięcie, wydobycie lub wyrwanie;
med. wrodzony niedobór ilości lub aktywności niektórych enzymów, będący przyczyną blokowania lub hamowania prawidłowego przebiegu różnych szlaków metabolicznych w organizmie;
fakoemulsyfikacja
[gr.-łac.],
med. operacyjny zabieg okulistyczny; usunięcie zaćmy za pomocą ultradźwięków powodujących fragmentację zmętniałego jądra i warstwy korowej soczewki i następnie odessanie powstałych mas soczewkowych.
Graefe
[gṛ:fə]
Albrecht Friedrich Wilhelm Ernst von, ur. 22 V 1828, Finkenheerd, zm. 20 VII 1870, Berlin,
okulista niemiecki;
Hirosima, Hiroshima Wymowa,
miasto w Japonii, w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, u ujścia rzeki Ōta do Wewnętrznego Morza Japońskiego.
jaskra, glaukoma,
med. grupa chorób oczu obejmująca wiele różnych schorzeń, których wspólnymi cechami są: zanik nerwu wzrokowego, charakterystyczne zmiany w tarczy nerwu wzrokowego (tzw. zagłębienie jaskrowe) oraz typowe ubytki w polu widzenia (oko);
Kapuściński Witold, ur. 25 V 1882, Poznań, zm. 19 VI 1951, tamże,
ojciec Witolda Juliusza, lekarz okulista;
katarakta
[łac. < gr.],
med. → zaćma.
Krwawicz Tadeusz Jan, ur. 15 I 1910, Lwów, zm. 17 VIII 1988, Lublin,
lekarz okulista;
wykorzystanie do celów leczn. wiązki promieni świetlnych emitowanych przez różnego rodzaju lasery;
niedowidzenie, ambliopia,
med. obniżenie ostrości wzroku nie dające się poprawić szkłami korekcyjnymi;
med. rytmiczne, mimowolne drganie gałek ocznych;
narząd zmysłu, przystosowany do odbierania bodźców świetlnych, przekształcania ich w impulsy nerwowe i przesyłania do mózgu;
okulistyka
[łac. oculus ‘oko’],
oftalmologia,
dział medycyny klinicznej oraz nauka o budowie i czynnościach narządu wzroku, jego schorzeniach i wadach, o ich rozpoznawaniu i leczeniu.
przytarczycowe gruczoły, gruczoły przytarczowe, przytarczyce,
gruczoły dokrewne ssaków, wytwarzające parathormon;
działanie leków prowadzące do powstania wad rozwojowych płodu w okresie embriogenezy;
Wicherkiewicz Bolesław Wiktor, ur. 7 VII 1847, Kcynia, zm. 7 XII 1915, Wiedeń,
lekarz okulista, pedagog;

Słownik języka polskiego PWN

zaćma «uszkodzenie soczewki oka powodujące częściową lub zupełną utratę wzroku»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia